Data: 16.09.2006.
Liczba bosych osób: 5
Najprzyjemniejsze miejsce: może dywanik w budce rozjechanej rowerem? 
Najbardziej „nieoczekiwana” wizyta: a nie wiem? W lesie nikt na nas dziwnie nie spozierał zza węgła…temu ślimakowi co go Olek rozdeptał mogło się nie podobać
Data: 6.08.2006
Liczba bosych osób: 3-4
Najprzyjemniejsze miejsce: Syrenka, trawa za pomnikiem Korczaka przy PKiN.
Najbardziej „nieoczekiwana” wizyta: Może przy Syrence?
Data: 2.07.2006.
Liczba bosych osób: 3-5
Data: 21.05.2006
Liczba bosych osób: 3
Po zimnej wiośnie w połowie maja nadeszło ocieplenie i zapragnęliśmy spotkania. Ustalony został termin, trasa (Łazienki, Siekierki i łęgi na wybrzeżu Wisły) oraz rozesłane zaproszenia i zaczęło się oczekiwanie na pierwszy tegoroczny spacer…
Data: 29 sierpnia 2005
Liczba osób: 3-6 (a chwilowo nawet 7)
)Drugi, sierpniowy, spacer jak na razie był jedynym spacerem wieczornym.
Umówiliśmy się na 18 pod wielką fontanną w Ogrodzie Saskim. Oprócz Ani (Aiwy) i mnie na spotkanie przybyła jeszcze Weronika. Reszta ekipy miała dołączyć po drodze.
Z Saskiego przemaszerowaliśmy placem Piłsudskiego na dziedziniec Metropolitana, gdzie spędziliśmy 20 minut bawiąc się wybornie z tamtejszą fontanną. Następnie szlak poprowadził nas na Krakowskie Przedmieście pod pomnik Kopernika, gdzie dołączyła do nas Magda. We czwórkę zeszliśmy OboĽną w dół i doszliśmy do BUWu, którego wspaniałe ogrody zdeptaliśmy naszymi stopami. Z Biblioteki udaliśmy się Powiślem w kierunku Mariensztatu i Starego Miasta. Pokręciliśmy się po Placu Zamkowym, Rynku i Nowym Mieście, a przy placu Krasińskich spotkaliśmy Marcina i Darka (z żoną). Już całą 7 (Dorota także zdjęła buty! ) pobrodziliśmy i pobawili się wśród bogiń na tyłkach Pałacu Sprawiedliwości. Spacer zakończył się na staromiejskim Rynku.
Data: 23 czerwca 2005
Liczba bosych osób: 6-5
Najciekawsze miejsca: Syrenka na Rynku, trawniki i jedzenie pod Cytadelą, Las Kabacki, metro.
Miejsce, w którym wzbudziliśmy najwięcej zaskoczenia: Zdecydowanie stacja „Plac Wilsona”. Strażnik chyba nie wierzył w to, co widzi… 
Samo spotkanie poprzedziło wiele przygotowań. Pomijając opis tego, jak udało się zebrać ekipę, warto wspomnieć, że nasza lista dyskusyjna wrzała od szukania odpowiedzi na pytania: Gdzie? Kiedy? Jak? Jak to będzie?
Przed spotkaniem znaliśmy się głównie z sieci, bo chyba tylko ja znałem z widzenia kogoś z grupy (Darek pokazywał mi jak spacerować po śniegu, a z Aiwą kilka tygodni wcześniej odbyliśmy długą wędrówkę wzdłuż Wisły).
Wreszcie nadszedł dzień spotkania! Na spacerze stawiło się w sumie siedem osób. Sześcioro bosych – Ania (Aiwa), Agnieszka, Magda, Darek, Marcin i ja – oraz jedna obuta towarzyszka (Dorota, żona Darka). W programie spaceru było Stare (startowaliśmy z Rynku) i Nowe Miasto, okolice Cytadeli (u podnóży której posiedzieliśmy na trawie wyjadając wypieki przyniesione przez dziewczyny ), plac Wilsona (tam opuściła nas Magda), metro, Tesco, Las Kabacki oraz polana w Powsinie, gdzie usiedliśmy przy ognisku i raczyliśmy się kiełbasą i darmowym piwem (z tego ostatniego akurat nie wszyscy korzystali ).
Atmosfera była bardzo fajna atmosfera. Po pierwsze, okazało okazało się, że mamy ze sobą więcej wspólnego, niż początkowo sądziliśmy, więc mieliśmy wiele tematów do rozmowy. Po drugie – bawiliśmy się samym faktem niecodzienności naszego spotkania, a czasem także reakcjami ludzi. Dotyczyło to zwłaszcza metra, bo to tam wzbudziliśmy najwięcej zainteresowania. W Tesco chyba mało kto zauważył, że jesteśmy bez butów…
